آموزش شنا

تورپ: مي توانيد مايل ها و مايل ها شنا كنيد، اما يك روز سرتان را از زير آب درمي آوريد و ناگهان متوجه شويد كه آدمي متفاوت با گذشته شده ايد.
    ايان تورپ ۲۴ سال بيشتر ندارد، اما سه شنبه هفته گذشته با شركت در كنفرانس مطبوعاتي در سيدني استراليا اعلام بازنشستگي كرد و جواني كه برترين شناگر مواد ۲۰۰ و ۴۰۰ متر آزاد دنيا در ۹ سال اخير بوده است و در ۱۰۰ و ۸۰۰ متر آزاد هم قدرتمندانه شركت مي جست، تصميم گرفته است كه ديگر در مسابقات اين رشته حضور نيابد.
    افتخارات تورپ استراليايي بسيار زياد است. اودر هر يك از دو المپيك قبلي ۳ مدال طلا برده است و اگر در صحنه مي ماند و در پكن هم به ميدان مي آمد و آن توفيق ها را تكرار مي كرد، نخستين شناگري مي شد كه در سه دوره پياپي اين رقابت ها به چنين توفيق و اين تعداد مدال زرين دست يافته است. با اين حال دلايل كناره گيري او آشكار و آسان است. به اين خاطر بازنشسته مي شوم كه ديگر شنا مهمترين رويداد در زندگي من نيست. طبيعي است كه اين تصميم و كار برايم بسيار احساس برانگيز بوده باشد، زيرا در تمامي اين سال ها شنا تمام زندگي مرا تشكيل داده است و در روزهاي اخير نيز تمام وقايعي كه در شنا برايم روي داده، از مقابل چشم هايم از نو رژه رفته است. در نگاه نخست من نبايد كنار بروم، زيرا جوانتر از اين حرف ها هستم، اما انگيزه هاي سابق را در خود نمي بينم و نخستين چيزي كه اين روزها در خود حس كرده ام، همين عدم كشش لازم است. با اين حال افسوسي ندارم زيرا زندگي پرباري را در صحنه ورزش گذرانده و كم و كاستي خاصي نداشته ام.»
    تورپ تصميم به كناره گيري را دشوارترين اتفاق عمرش خواند، اما اين احتمال را كه تغيير رأي بدهد و براي كسب افتخارات تازه اي در عرصه المپيك قدم به «پكن ۲۰۰۸» بگذارد، به كلي رد كرد. نه، من دوباره در هيچ مسابقه رسمي اي شركت نخواهم كرد. من كلاً هيچ احتمال و امكاني را رد نمي كنم، اما اين كاري نيست كه خيال انجامش را داشته باشم.
    از ۱۶سالگي
    هر اتفاقي كه در آينده بيفتد، تورپ با احتساب همان چيزها و كارهايي كه تا به حال انجام داده، يكي از برترين شناگران كرال تاريخ محسوب مي شود و درخشش جهاني اش را از ۱۶ سالگي شروع كرد و از پيكارهاي جهاني ۱۹۹۸ تبديل به يك غول جوان و تازه شد و نقطه اوج اقتدارش در رقابت هاي شناي قهرماني جهان ۲۰۰۱ بود كه به تنهايي ۶ طلا گرفت و حتي به مدال زرين ۸۰۰ متر نيز يورش برد. درنهايت و در لحظه بازنشستگي او صاحب ۱۱ مدل طلاي مسابقات جهاني و طلاي المپيك در مواد انفرادي است و در ۱۳ مورد ركورد جهاني شناهاي ۲۰۰ و ۴۰۰ متر آزاد را شكسته است و اين سواي حدنصاب هايي است كه او در استخرهاي كوچك (۲۵متري) و يا به عنوان عضوي از تيم هاي مواد امدادي به ثبت رسانده است. با اين حال كافي بود مي ماند و فقط يك طلاي ديگر در المپيك پكن مي برد تا فراتر از بزرگاني چون مارك اسپيتنر، مت بيوندي و الكساندر پوپوف به دستاوردي يگانه برسد كه پيشتر در المپيك ها حاصل نيامده است. داون فريزر شناگر شاخص زن استراليايي در اواخر دهه ۱۹۵۰ و نيمه دوم دهه ۱۹۶۰ و يكي از تنها دو زن شناگري كه در رشته تخصصي اش در ۳ دوره المپيك به رتبه نخست رسيد، پس از شنيدن خبر بازنشستگي تورپ او را برترين شناگر كرال تاريخ ناميد و بابت بازنشستگي او ابراز تأسف كرد. اميدوار بودم او به پكن هم برود و يكي از محدود كساني شود كه در سه دوره پياپي المپيك جولان مي دهد، ولي او اين كار را نكرد و اين براي من تأسف آور است. با اين حال من نبايد خرده اي را به او بگيرم، زيرا اين زندگي اوست و خود تورپ است كه بايد درباره آن تصميم گيري كند. واضح است كه تورپ نمي خواسته است فشار كشنده ناشي از حضور در مسابقات را همچنان بر خود وارد كند و بنابراين من فقط از تورپ به خاطر آمدنش به صحنه اين ورزش و كسب اين همه افتخار تشكر مي كنم.
    گمانه زني قوي
    با اين حال تورپ بعد از شركت در المپيك آتن از حضور در هر تورنمنتي سرباز زده و بيش از دو سال بود كه همگان در انتظار بازگشت وي بودند و او هر بار در اين قضيه تأخير مي انداخت. تصور مي شد او با شركت در پيكارهاي شناي قهرماني جهان ۲۰۰۷ (اسفندماه در ملبورن) اين «بازگشت بسيار به تأخير افتاده» را سرانجام به مرحله اجرا بگذارد، اما وقتي اوايل هفته گذشته اعلام شد كه او براي روز سه شنبه كنفرانسي خبري را در نظر گرفته است، شايد بازنشستگي او دوباره همه جا را برداشت و اين امر به يك گمانه زني قوي تبديل شد و سرانجام تحقق يافت. بخشي از غيبت دو سال و چند ماهه تورپ در صحنه به خاطر مصدوميت هاي او بود اما قسمت مهمتر آن به عدم كشش روحي او مربوط مي شد و وي نتوانسته بود خود را به اندازه كافي در اين زمينه قانع و متقاعد كند. با اين وجود جان هاوارد نخست وزير استراليا هم به تقدير از اين جوان طلايي كه لقب تورپيدو (چيزي همانند اژدر) را به وي داده بودند، برخاست و هفته پيش گفت: «تورپ يك ورزشكار بزرگ و قدرتمند بود و من كناره گيري او را يك ضايعه بزرگ براي كشور خودم و براي كل ورزش جهان مي دانم.»
    آن چه وجود نداشت
    تورپ مي گويد برايش بسيار آسان بود كه در صحنه شنا بماند و در مسابقات قهرماني جهان ۲۰۰۷ حضور يابد و احتمالاً به مدالي هم برسد اما شنا براي وي در عمل تبديل به يك حصار امنيتي شده بود.
    به من زنگ بزنيد
    موقعيت هاي شغلي و ترسيم پست و مكاني در زندگي جديدش، براي تورپ سخت نخواهد بود و يكي از مواردي كه از حالا به روي او لبخند مي زند، كار به عنوان مفسر و گزارشگر مسابقات ورزشي در شبكه هاي تلويزيوني است.
    منبع: Sydney herald»

 الكساندر پوپوف
چگونه مي توان از الكساندر پوپوف افسانه بزرگ شناي روسيه و جهان نوشت واز او تعريف نكرد؟
بتازگي در ۳۲سالگي در دهمين دوره مسابقه هاي شناي قهرماني جهان در شهر بارسلوناي اسپانيا مدالهاي طلاي هر دو ماده سرعتي و بسيار مورد توجه ۵۰ و ۱۰۰متر كرال مردان را مجدداً برد و در دومي در شرايطي قهرمان شد كه همه نگاهها به پيترفان دن هوگن باند هلندي وايان تورپ ستاره ۲۱ساله استراليايي دوخته شده بود. پوپوف در هر دوالمپيك۹۲ و ۹۶ نيز در اين دو ماده قهرمان شده و در مسابقات جهاني۱۹۹۴ در رم نيز چنين كرده واگر در رقابتهاي جهاني۹۸ در شهر پرت استراليا طلاي ۵۰متر آزاد را تجديد نكرده و آن را به بيل پيل ژوك آمريكايي واگذار كرده بود، به اين خاطر بود كه روي بلوك استارت فقط براي لحظه اي تمركزش را از دست داده بود.
هدف؛ المپيك آتن
با اين حال شكست هاي پوپوف در رقابتهاي قهرماني اروپاي۱۹۹۹ در شهر استانبول و اكتفاي او به نقره ۱۰۰متر و برنز ۵۰متر آزاد در آنجا و سپس تكرار آن به شكلي شديدتر در المپيك سيدني (دوم در ۱۰۰متر و ششم در ۵۰متر) و آنگاه غيبت او در رقابتهاي جهاني۲۰۰۱ در فوكواوكاي ژاپن كه محصول آسيب ديدگي وي بود و باز هم ناكامي در سد فان دن هوگن باند در رقابتهاي قهرماني اروپا۲۰۰۲ اين باور را به وجود آورده بود كه كار پوپوف در بالاترين سطح شناي جهان تمام است. اما پوپوف كه او را «تزار» و «سگ بزرگ» (!) هم مي نامند، با پيروزيهاي حيرت انگيزش در بارسلونا تمام اين باورها را تغيير داد و از همه عجيب تر آنكه از هميشه هم سريعتر شنا كرد وطبعاً نشان داد المپيك۲۰۰۴ در آتن رانيز هدف گرفته است.
تا همين جا
تا همين جاي كار نيز پوپوف همراه با دواستراليايي مثل تورپ و گرنت هكت تنها شناگر طي ۳۰سال برپايي مسابقات شناي قهرماني جهان است كه ۳بار توانسته در ماده تخصصي اش (۱۰۰متر آزاد) اول شود.او كه ۱۰سال در استراليا زندگي مي كرد، از سال پيش به سوييس نقل مكان كرده و همراه با همسر و دوفرزندش در آنجا زندگي و تمرين مي كند. چه چيزي عجيب تر از اينكه پوپوف طلاهايش را در ۵۰و ۱۰۰متر آزاد ۱۱سال بعد از اينكه ابتدا در المپيك۱۹۹۲ و در همين شهر بارسلونا بدان دست يافت و ۹سال بعد از صيد آنها در رقابتهاي جهاني رم، تكرار كرده است؟
ماجراي مسكو
و چه چيزي از اين محيرالعقول تر كه حتي بزرگترين عوارض و حوادث غيرطبيعي نيز او را كه همچنان بدني تراشيده، آماده و سريع دارد، متوقف نكرده است: فقط يك ماه بعداز المپيك۱۹۹۶ آتلانتا و كسب دوطلاي آن توسط پوپوف مي گذشت كه وي در بازگشت به روسيه، در يكي از خيابانهاي جنوب مسكو و درحالي كه با دوستانش گردش مي كرد، با يك هندوانه فروش دوره گرد درگيري پيدا كرد و اين فروشنده به او چاقو زد، ضربه ي عميق وارده سينه او را شكافت و حتي به دو كليه او لطمه زد. سه ساعت زير عمل جراحي بود و در حالي كه حتي عده اي احتمال «۵۰درصد نجات » را مي دادند، پوپوف زنده ماند و ۹ماه بعد در مسابقات قهرماني اروپاي ۱۹۹۷ در سوي ياي اسپانيا باز هم طلاهاي ۵۰ و ۱۰۰متر آزاد را برد!
دليل اصلي
اين چنين است كه با احتساب طلا و نقره ديگري كه او به تازگي در بارسلونا در ۱۰۰ *۴ متر آزاد امدادي و ۱۰۰ *۴ متر مختلط امدادي برد، حاصل كار پوپوف در رقابتهاي جهاني و المپيك از ۱۹۹۲ به اين سو به ۹طلا، ۴نقره و ۳برنز رسيده است كه در كل تاريخ شنا فقط ورزشكاراني همچون جني تامپسون استراليايي و ايان تورپ استرالايي را بالاتر از او قرار مي دهد. با اين همه تزار پوپوف هرجا صحبت پيش مي آيد، ابتدا از گنادگي تورتسكي، مربي محبوب و سالهاي طولاني اش تعريف مي كند و او را بزرگترين مرد زندگي وعامل اصلي پيروزيهايش مي خواند.
سال پيش استراليايي ها مدعي شدند مقداري مواد نيروزاي غيرمجاز نزد تورتسكي يافته اند و كاري كردند كه او استراليا را ترك كند. اما پوپوف هم كه به دلگرمي تورتسكي در آن كشور مانده بود و زندگي مي كرد، در حمايت از او استراليا را ترك كرد و حالا هر دو در سوئيس زندگي مي كنند. امروز هم تزار در مورد تورتسكي مي گويد: مربي من شغل تازه اي در سوئيس يافته است و من نيز هميشه با او بوده ام. او راز اصلي پيروزيهاي من بوده است و هيچگاه نبايد افتخارات مرا به طور منفرد و بدون احتساب نقش تورتسكي در آنها ارزيابي كنيد. او هميشه و بخصوص در لحظات سخت مي داند چطور با من صحبت كند و راههاي به تحرك درآوردن مرا مي داند و كاري مي كند كه همان چيزهاي كهنه و قبلي نو نشان بدهند. به اين خاطر است كه پس از اين مدت طولاني هنوز هم به دنبال او هستم. جداً بايد از وي تشكر كنم.
شكست شما را قوي مي كند
با اين حال نزد پوپوف از انتقام و اين چيزها صحبت نكنيد. او چنين چيزي را قبول ندارد. وقتي خبرنگاران در بارسلونا پرسيدند آيا پيروزيهاي بزرگش را در ۵۰ و ۱۰۰متر كرال اين رقابتها در آوردگاه جهاني ۲۰۰۳ انتقامي از رقبايش و به ويژه فان دن هوگن باند بابت چند فقره ناكامي در رقابت با وي طي ۳سال قبلي نمي داند، پوپوف گفت: واژه انتقام در فرهنگ لغات من جاي ندارد. در ورزش هرگز نبايد صحبت آن را بكنيد. بايد نگران اين باشيد كه اول مي شويد، يا دوم و سوم و تلاش كنيد كه هميشه اول باشيد اما فقط همين. قهرمانان بزرگ كساني هستند كه علاوه بر بردن، باختن را هم بلد باشند و از باخت هم درسهايي براي پيروزيهاي آينده خود بگيرند، اگر عاقل باشيد، شكستها شما را آدمي سرسخت تر و موفق تر مي سازد. هرچه بوده باشد، پوپوف حتي وقتي جوان تر بود، نتوانسته بود در مسابقات جهاني يا المپيكها با تيم كشورش برنده مدال طلاي ۱۰۰ *۴ متر آزاد امدادي باشد و اين كار نادر را امسال در دو استخر پالائوسنت يوردي بارسلونا انجام داد. شايد از سال۱۹۹۱ كه در هيأت جواني ۲۰ساله براي اولين بار در مسابقات قهرماني اروپا در آتن ظهور كرد و مقام اول ۱۰۰متر كرال را برد تا به حال وي آرزوي قهرماني در اين ماده امدادي را داشته و حالا در اين سن بالا (از نظر ورزشي) بدان دست يافته است.
تمجيد و احساس حريفان
و باز جالب تر اينكه حتي حريفان بازنده به پوپوف در بارسلونا جز تعريف از او حرفي براي گفتن نداشته اند. فان دن هوگن باند كه مدعي بود دليل نزولش دررقابتهاي امسال و اكتفايش به نقره ۱۰۰ و ۲۰۰ متر و برنز ۵۰ متر آزاد، ابتلا به يك بيماري ويروسي در فاصله ۲ هفته به شروع مسابقات و بهبود نيافتن آن بوده است، دربارسلونا مي گفت: بسيار خوشحالم كه اگر باختم، در مقابل كسي مثل پوپوف بوده است و از ته دل مسرورم كه نه كس ديگري بلكه او قهرمان شده است. او «يك افسانه» است.
و برخلاف بسياري از دفعات كه ازاين واژه (افسانه) استفاده شده و مناسبت نداشته است اين بار بهره گيري از اين كلمه كاملاً بامسما و پوپوف تمام و كمال برازنده آن نشان مي دهد.
شناسنامه قهرمان
* نام: الكساندر پوپوف
* مليت: روسي
* تاريخ تولد: ۱۶ نوامبر ۱۹۷۱
* شهر محل تولد: سوردلوفسك روسيه
* محل اقامت: شهر بينه سوئيس (او در ۱۰ سال گذشته دراستراليا و به ويژه شهر كانبراي اين كشور زندگي مي كرد)
* قد: ۲‎/۰۰ متر
* وزن: ۹۰ كيلو
* مربي: گنادي تورتسكي
* شغل: شنا و همچنين عضو كميسيون ورزشكاران كميته بين المللي المپيك (اي.او.سي) و فدراسيون بين المللي شنا (فينا)
* القاب: «سگ بزرگ»، مرد يخي، تزارپوپوف و ساشا.
* وضعيت تأهل: او با داريا شمه ليدوا شناگر هموطنش ازدواج كرده و صاحب دو فرزند از وي شده است.
* دستاوردها:
مسابقات قهرماني جهان: در ۱۹۹۴ قهرمان در ۵۰ و ۱۰۰ متر كرال، در ۱۹۹۸ اول در ۱۰۰ متر و دوم در ۵۰ متر آزاد و در ۲۰۰۳ قهرمان در ۵۰ و ۱۰۰ متر كرال و همچنين ۱۰۰ *۴متر آزاد امدادي و دوم در ۱۰۰ *۴ متر مختلط امدادي.
بازيهاي المپيك: در ۱۹۹۲ قهرمان در ۵۰ و ۱۰۰ متر آزاد، در ۱۹۹۶ باز هم قهرمان در ۵۰ و ۱۰۰ متركرال، در ۲۰۰۰دوم در ۱۰۰ متر و ششم در ۵۰ متر آزاد.
رقابتهاي قهرماني اروپا: ۲۰ مدال طلا در شناهاي ۵۰ و ۱۰۰ متر آزاد و ۱۰۰ *۴ متر آزاد امدادي و ۱۰۰ *۴ متر مختلط امدادي در سالهاي ۱۹۹۱ تا ،۲۰۰۲ نقره ها و برنزهايش را چون زياد و پراكنده است، به درستي نمي دانيم. خودتان بشمريد!!
* ركورد جهاني: ۲۱‎/۶۴ ثانيه در ۵۰ متر آزاد در سال ۲۰۰۰ در مسكو، اين ركورد هنوز پابرجا است. او در سال ۱۹۹۴ ركورد جهاني ۱۰۰ متر آزاد را هم شكسته و زمان ۴۸‎/۲۱ ثانيه را در موناكو به جا گذاشت كه تا سال ۲۰۰۰ عمر كرد. ركورد جهاني بسيار جالب ۴۶‎/۷۴ ثانيه اي پوپوف در شناي ۱۰۰ متر دراستخرهاي كوچك (۲۵ متري) كه يادگار سال ۱۹۹۴ است، هنوز پابرجا است.
* برگرفته از: ابزرور

درباره مایکل فلپس، پرافتخارترین ورزشکار تاریخ المپیک

مرداد ۲۶م, ۱۳۸۷

موفقیت ورزشی مایکل فلپس، این روزها در ایران، حتی در میان کسانی که به ندرت خبرها و رویدادهای ورزشی را دنبال می‌کردند، بازتاب جالب توجهی پیدا کرده است. عدم موفقیت کاروان ورزشی ایران در پکن، همراه با خبر باورنکردنی کسب این همه مدال و نشان از سوی تنها یک ورزشکار، سؤال‌های زیادی در ذهن مردم ایجاد کرده است.

به راستی ماشین قهرمان‌سازی کشورهای دیگر چگونه و تحت چه مکانیسمی، قهرمان ورزشی تربیت می‌کند؟ چرا این ورزشکاران اشباع‌ناپذیر به نظر می‌رسند و کسب یکی دو مدال جهانی و المپیکی و چند قرارداد تجاری آنها را به سقف آرزوهای شخصی‌شان نمی‌رساند؟ و آیا مایی که عادت داریم از قهرمانان خود اسطوره‌ بسازیم و یک شبه آنها را به اسوه‌های اخلاقی مسلم تبدیل کنیم، راه خطا را طی نمی‌کنیم؟ آیا بهتر نیست، ستاره‌هایمان را زمینی و دوست‌داشتنی حفظ کنیم و شرایط را طوری فراهم آوریم که آنها تنها بر «حرفه» ورزش خود تمرکز کنند.

اینها سؤالاتی هستند که اینجا و آنجا، در تاکسی و بیمارستان و نشریات و در گفتگوهای خودمانی با ادبیات و استدلال‌ها و گرایشات شخصی مختلف به آنها پرداخته می‌شود.

اما، در این پست می‌خواهم گریزی بزنم به بیوگرافی مایکل فلپس:

مایکل فلپس Michael Phelps در ۳۰ ژوئن سال ۱۹۸۵ در مریلند به دنیا آمد. پدر و مادر مایکل، «فرد» و «دبی» نام دارند. پدر مایکل یک آدم نظامی بود و مادرش آموزگار دبیرستان. مادر مایکل، معلم موفقی است و توانسته دو بار، عنوان بهترین آموزگار سال را در مریلند به دست آورد. مایکل فلپس، در خواهر بزرگ‌تر به نام‌های هیلاری و ویتنی دارد.

پدر مایکل، ورزشکار خوبی بود و  توانست این ویژگی را به فرزندانش هم منتقل کند. هیلاری -خواهر مایکل- استعداد زیادی در شنای پرونه داشت، ولی شنا را سرانجام کنار گذاشت، خواهر دیگر مایکل یعنی «ویتنی» مدت بیشتری به شنا ادامه داد و حتی در سن ۱۵ سالگی در سال ۱۹۹۶، تلاش کرد وارد تیم المپیک آمریکا شود ولی موفق به این کار نشد و مدتی کوتاهی بعد از این عدم موفقیت، به علت ناراحتی فتق دیسک بین مهره‌ای ، مجبور به خاحافظی از دنیای شنا شد. مایکل چیزهای زیادی از خواهرنش در مورد شنا آموخت، شاید یکی از مهم‌ترین این تعلیمات، اهمیت سعی و تلاش در این رشته ورزشی بود.

در مورد دوره خردسالی فلپس چیز زیادی در سایت‌های اینترنتی منتشر نشده است، به جز اینکه در دوره‌ای پزشکان تشخیص داده بودند که او مبتلا به اختلال بیش‌فعالی و کمبود توجه یا ADHD است.

مایکل فلپس، عملا هنگامی که ۷ سال داشت، شنا کردن را شروع کرد. به گفته خودش در نخستین بارهایی که وارد استخر می‌شد از فرو رفتن صورتش در آب وحشت داشت، به همین خاطر ترجیح می‌داد به پشت شنا کند، پس جای تعجب نیست که نخستین مهارتی که او در ورزش آموخت، شنای کرال پشت باشد.

دوره کودکی فلپس با ورزش شنا و انجام ورزش‌های دیگر به طور پراکنده، سپری می‌شد، تا اینکه سال ۱۹۹۶ فرارسید، دراین سال بود که تمایل مایکل برای دنبال کردن جدی ورزش شنا با تماشای مسابقات شنای المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا و به خصوص رقابت دو ورزشکار خوب شنای آمریکا در این سال یعنی تام مالکو و تام دولان، افزون‌تر شد.

اما در سال ۱۹۹۶، اتفاق ناگواری برای مایکل رخ داد. پدر و مادر مایکل بعد از سال‌ها اختلاف از هم جدا شدند. سرپرستی مایکل و دو خواهرش به مادر مایکل سپرده شد و از این زمان تا به امروز ارتباط مایکل با پدرش بسیار محدود شده است.

مایکل که شنا را از استخر مدرسه‌اش شروع کرده بود، در این زمان احساس کرد که نیاز به آموزش و مربی بهتری دارد، بنابراین به باشگاه ورزش‌های آبی بالتیمر شمالی رفت، جایی که مربی‌ای به نام «باب بومن» را ملاقات کرد، مربی‌ای که پی به استعدادهای فلپس برد.

دست و پاهای کشیده و کف پا و دست بزرگ او به همراه سعی تلاش زیاد مایکل نقاط قوت او بودند، اما انگیزه و تمایل شدید او برای برد و قهرمانی نقش مهم‌تری در زندگی ورزش او ایفا کرد، مایکل به هیچ عنوان پیروزی کس دیگری را تحمل نمی‌کرد، حتی یک بار که در مسابقه‌ای در نوجوانی از یک شناگر هم سن و سالش عقب افتاد، عینک شنایش را به گوشه‌ای پرت کرد، طوری که مربی‌اش مجبور شد او را به گوشه‌ای ببرد و به او تذکر دهد که دیگر این کار را تکرار نکند. در دوره نوجوانی به جز پرداختن به شنا، او از هر نظر یک نوجوان عادی بود، کتاب‌هایی در مورد قهرمانان ورزشی مثل «لارنس آرمسترانگ» و «وینس لومباردی» می‌خواند و شب‌ها در کنارگربه‌اش -ساوانا- به خواب می‌رفت!

سال ۱۹۹۹: در سال ۱۹۹۹، مایکل به تیم ملی ب آمریکا راه یافت و موفق شد رکورد شنای ۲۰۰ متر پروانه را در رده سنی جوانان جابجا کند.

در سال ۲۰۰۰ او در مسابقات کشوری سوم شد و در مسابقات انتخابی تیم ملی برای املپیک سیدنی، به مقام دومی رسید و به عضویت تیم المپیک درآمد.

المپیک سیدنی: در این مسابقات او بیشتر از ۱۵ سال نداشت، و بنابراین جوان‌ترین شناگر تیم المپیک آمریکا در ۶۸ سال گذشته محسوب می‌شد. در سیدنی فلپس در ۲۰۰ متر پروانه پنجم شد.

در پایان سال ۲۰۰۰، او هفتمین ورزشکار برتر دنیا در رشته شنای ۲۰۰ متر پروانه بود و در ۴۰۰ متر انفرادی عنوان ۴۴ ام  جهانی را داشت.

سال ۲۰۰۱: در این سال فلپس در مسابقات کشوری موفق به شکستن رکورد شنای ۲۰۰ متر پروانه شد و در ۱۰۰ متر پروانه مدال طلا را گرفت. در همین سال او نخستین مدال بین‌المللی خود را به دست آورد و در مسابقات قهرمانی جهان در فوکوآکای ژاپن، مدال طلا گرفت.

دیگر ورزشکاران کهنه‌کار شنا برای رقابت با این پدیده نوجوان دچار مشکل شده بودند و اسپانسرها مرتبا بر در اتاق او ضربه می‌زدند.

سال ۲۰۰۲: فلپس ۴ عنوان قهرمانی در مسابقات کشوری به دست آورد: ۱۰۰ و ۲۰۰ متر پروانه و ۲۰۰ و ۴۰۰ متر انفرادی، او موفق شد در ۲۰۰ متر رکورد دنیا را بشکند. در این سال او در مسابقات قهرمانی پن پاسیفیک دو مدال طلا در رشته‌های ۲۰۰ متر و ۴۰۰ متر انفرادی کسب کرد و در ۲۰۰ متر پروانه نقره گرفت.

موفقیت‌های ورزشی فلپس در این زمان باعث شد که رسانه‌ها و علاقه‌مندان رشته شنا، شروع به مقایسه او و شناگر مشهور استرالیا «یان تورپ» کنند. همه مشتاق بودند که بدانند که قدرت و سرعت و استقامت فلپس بیشتر است یا «تورپدو»! این موضوع برای مایکل که چند سال نوارهای ضبط شده از مسابقات یان تورپ را برای آموزش تماشا می‌کرد، افتخاری محسوب می‌شد.

بعد از فارغ التحصیل شدن از دبیرستان در سال ۲۰۰۳، مایکل بر مسابقات قهرمانی کشور تمرکز کرد و مبدل به نخستین کسی شد که در این مسابقات در ۳ رشته متفاوت قهرمان شده است، او موفق شد در ۲۰۰ متر آزاد، ۲۰۰ متر پشت و ۱۰۰ متر پروانه قهرمان شود.

در سال ۲۰۰۳، مایکل در مسایقات شنای قهرمانی جهان در بارسلون اسپانیا شرکت کرد. او توانست در این مسابقات به خوبی پاسخی به اظهار نظر مربی استرالیا بدهد که مقایسه او را با یان تورپ غیرمنصفانه خواند بود ، چرا که او موفق شد، ۶ مدال بگیرد و ۵ رکورد را جا به جا کند!

موفیت‌های فلپس ادامه داشت و او در مسابقات قهرمانی آمریکا در کالج پارک مریلند در برابر تماشگران علاقه‌مند زادگاهش موفق شد، ۵ عنوان قهرمانی را کسب کند.

موفیت‌های ورزشی فلپس باعث شد که در سال ۲۰۰۴، با ۱۰ شرکت قرارداد تبلیغاتی امضا کند که شرکت‌هایی مثل Visa, Omega, AT&T Wireless, Power Bar از جمله آنها بودند. در این سال، مایکل موفق شد، مجددا ۵ عنوان قهرمانی را به دست بیاورد.

مایکل مراحل آمادگی برای المپیک آتن را با سودای تکرار رکورد «مارک اسپیتز» که موفق شده در المپیک سال ۱۹۷۲، ۷ مدال طلا را کسب کند، شروع کرد. یک شرکت هم جایزه‌ای یک میلون دلاری برای او در صورت تکرار این رکورد پیشنهاد کرده بود.

فلپس موفق نشد که رکورد اسپیتز را تکرار کند اما کسب ۶ مدال طلا و دو عنوان سومی را مگر می‌شود عدم موفیت لقب داد؟!

بعد از المپیک آتن، فلپس آنقدر مشهور شده بود که به صورت مرتب از سوی نشریات و برنامه‌های پرتماشگر تلویزیونی آمریکا دعوت به مصاحبه می‌شد، در این زمان او در یک سری برنامه تلویزونی مثل «صبح به خیر آمریکا» و «شوی شبانه» شرکت کرد. همچنین در یک تور دور آمریکا برای تبلیغ ورزش شنا شرکت کرد.

شناگر مشهور جهان که در این زمان ۱۹ ساله بود،البته لغزش‌هایی هم داشت، یک شب او را در حالی که در حالت مستی رانندگی می‌کرد دستگیر کردند، او به همین خاطر محکوم به پرداخت ۲۵۰ دلار جریمه شد و مجبور شد که در برنامه همایش «مادران علیه الکل» شرکت کند و در مدرسه‌های محلی در مورد مضار الکل سخنرانی کند، او همچنین به ۱۸ ماه حبس تعلیقی محکوم شد.

مایکل در سال ۲۰۰۵، در دانشگاه میشیگان ثبت‌نام کرد.

اما پیروزهای متعدد، میل و تمایل شدید مایکل را کم نمی‌کرد، او قصد داشت در شنا به همان جایگاهی برسد که «مایکل جردن» در بسکتبال و «تایگر وود» در گلف رسیده بودند. مسابقات قهرمانی جهان در ملبورن استرالیا چنین فرصتی را به او داد. در این مسابقات در سال ۲۰۰۷، او توانست ۷ مدال طلا بگیرد و پنج رکورد جهانی را بشکند.

راز پیروزهای مایکل فلپس: آمیزه‌ای از فیزیک بسیار مناسب و استثنایی برای ورزش شنا، میل و انگیزه مهارنشدنی برای برد و تمرین‌های سنگین علمی روزانه را را می‌توان کلید پیروزهای مایکل فلپس دانست.

اندام استثنایی: کارشناسان می‌گویند که گویی بدن مایکل فلپس برای ورزش سنا ساخته شده است. فلپس ۱۹۳ سانتیمتر قد و ۸۳٫۹ کیلوگرم وزن دارد، فاصله نوک انگشت‌های دو دوست او در حالت گشوده، ۲۰۰ سانتیمتر است. در مقابل پاهای او نسبت به قامتش، کوتاه است، چیزی که مناسب ورزش شناست. فلپس کف دست و پاهای بزرگی دارد، اندازه کفش او ۵۰ است. با این ابعاد، پاها و دست‌های فلپس در واقع در حکم پاروهایی هستند که او را در آب جابجا می‌کنند.

انعطاف فوق‌العاده مفاصل دست و پا، چیزی دیگری است که در کنار تکنیک خوب، از فلپس یک ورزشکار استثنایی ساخته است.

پیروزی‌های فلپس در سایه تمرین‌های منظم روزانه ۲ تا ۵ ساعته به دست می‌آید، تمرین‌های او به حدتی طاقت‌فرسا و انرژی‌خواه است که او می‌باید روزانه ۱۲ هزار کالری غذا دریافت کند!

المپیک پکن: فلپس در المپیک پکن تا ساعت نگارش این سطور ۶ مدل طلا به دست آورده است، او هنوز دو مسابقه دیگر هم پیش رو دارد که در صورت پیروز در آنها رکورد ۸ مدال طلا را در یک دوره کسب می‌کند، این دو مسابقه ۱۰۰ متر پروانه و ۴ در ۱۰۰ متر مختلط تیمی هستند.

با احتساب مدال‌های فلپس در این دوزه از المپیک و المپیک آتن، او تا این لحظه ۱۲ مدال طلا در المپیک کسب کرده است و پرافتخارترین ورزشکار تاریخ المپیک محسوب می‌شود و بالاتر از ورزشکاران نامی همچون کارل لوئیس (آمریکا، دو میدانی)، لاریسا لاتینینا (شوروی سابق، ژیمناستیک)، مارک اسپیتز (آمریکا، شنا) و پاروو نورمی (فنلاند ، دومیدانی) قرار گرفته می‌گیرد که هر یک ۹ مدال طلای المپیکی دارند.

منابع: ویکی‌پدیا، سایت شخصی مایکل فلپس، بیوگرافی فلپس